Temas

eller, temas

Sabah olmak üzere, yalancı şafağın ışığı sızıyor soğuk geceden karanlık odaya. Gözlerini açmadan hissediyor bunu kadın. Oda ve dağınık yatağın içi sıcak. Solunda sırt üstü uyuyan adama dönmüş yüzünü kadın. Ses yok, nefes yok. Yakınlık var, temas yok. Kıpırtı yok.

Gözlerini aralıyor kadın. Adamın yorganın dışında başının yanında yastığın üstünde avuç içi yukarıya doğru bırakılmış, parmakları kıvrık sol elini ve mavi damarları şişkin çıplak bileğini görüyor. Bebek eli gibi kendini açıp bırakmış. Gözerlini tekrar kapatıyor ve uykusu devam eder gibi, uykusunun arasında uyku sersemliğiyle yapmış gibi, kendini de buna inandırmak istercesine sağ elini yorganın altından yavaşça ilerleterek adamın elinin üstüne doğru uzatıyor. Önce bileğine dokunuyor parmakları sonra avuç içine doğru ilerliyor. Reddedilirse eli geriye çekecek çarpılmış gibi. Elini bırakıyor adamın başparmağıyla işaret parmağı arasındaki boşluğa, hafifçe ve tedirgin. Kadının kalbi elinde. Kalbini bırakıyor adamın avucunun içine. Adamın parmakları kıpırdıyor ve kapanıyor elin üstüne. Sıkıyor eli, kavrıyor kalbini kadının.

Huzur yayılıyor dünyaya. Kıpırdayan hiçbir şey kalmıyor. Ses olmuyor, nefes olmuyor.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir